Γεύσεις & Αρώματα

Castle of Monemvasia. A living part of greek history

Η Μονεμβάσια εκτός από άπλετη ομορφιά θα σας χαρίσει και υπέροχες γεύσεις.
Θέλω να σας διαβεβαιώσω ότι είμαι ρεαλιστής και σε αρκετές περιπτώσεις μετριόφρων στις αναφορές μου. Αν πω για παράδειγμα για το άγριο σπαράγγι που φυτρώνει στις πλαγιές και κάτω απ’ τα λιόδεντρα ότι είναι μια υπέροχη, μαγική γεύση που θα κάνει τις αισθήσεις σας να βάλουν νέα όρια στη γεύση και το άρωμα, πιστέψτε με. Δεν θα έχει καθόλου υπερβολή αυτή η φράση και ίσως φαντάζει και φτωχή για αυτό που προσπαθώ να σας περιγράψω.
Ο τόπος μου έχει λιγοστά νερά, αλλά η φύση έχει προβλέψει εκεί που το νερό είναι σπάνιο και πολύτιμο να κάνει τις μυρωδιές ακόμα ποιο έντονες, τις γεύσεις ακόμα ποιο γεμάτες και λαχταριστές. Οι μυρωδιές από το θυμάρι, το φασκόμηλο και τη ρίγανη χορεύουν στα ρουθούνια σου καθώς τo βλέμμα σου ταξιδεύει στα χρώματα που σε περιβάλουν.

Στην ευρύτερη περιοχή της Μονεμβασιάς ευδοκιμούν κυρίως η ελιά, τα σύκα και τα αμπέλια, καθώς και χιλιάδες άλλα φυτά που κάνουν πλούσια και μοναδική την χλωρίδα. Από τα μεσαιωνικά χρόνια η Μονεμβασιά ήταν διάσημη για το κρασί της. Μάλιστα ήταν και το κυριότερο προϊόν που έκανε την Μονεμβασιά διάσημη στα πέρατα του κόσμου. Οι Φράγκοι το ονόμαζαν Malvasia, όπως άλλωστε ονόμαζαν και τη Μονεμβασιά. Το κρασί αυτό ήταν γλυκό και με υπέροχη γεύση όπως μαρτυρούν παλιά συγγράμματα και ήταν εκλεκτή και σπάνια ποτό στις Βασιλικές αυλές της μεσαιωνικής Ευρώπης.
Με μια μεγάλη και άξια επαίνου προσπάθεια κάνει στις μέρες μας ο τοπικός παραγωγός κρασιών Γιώργος Τσιμπίδης και η Οινοποιητική Μονεμβασίας όπου προσπαθεί να αναβιώσει και να ξαναφέρει αυτή την σπάνια γεύση του κρασιού Malvasia κοντά μας.

Προβληματίζομαι πως να σας παρουσιάσω τα φυτά και τις γεύσεις της Μονεμβασιάς γιαυτό ας τα βάλω σε μία χρονική σειρά όλα, σύμφωνα δηλαδή με την εποχή που η όμορφη γη μας τα χαρίζει και την εποχή που αξίζει να το απολαύσεις.
Μες στην καρδιά του χειμώνα το θέαμα που θα δείτε είναι αγροτικά αυτοκίνητα και μηχανήματα γεμάτα με ελιές να πηγαίνουν σε ένα ελαιοτριβείο για να βγει ο πολύτιμος χυμός τους. Το Λάδι.
Ίσως δεν υπάρχει Ιερότερο φυτό από την Ελιά. Ξέρετε, γελάω με τα διαφημιστικά ευρήματα προϊόντων κυρίως περιποίησης που κάνουν τους καταναλωτές να τα προτιμούν ισχυριζόμενοι ότι περιέχουν εκχύλισμα ελιάς ή αγνό παρθένο ελαιόλαδο. Έχετε σκεφτεί πόσες χιλιάδες ή μάλλον εκατομμύρια γυναικών στο παρελθόν χρησιμοποιούσαν το Αγνό Λάδι της Ελιάς κατευθείαν και όχι μέσω των σύγχρονων αλχημιστικών σκευασμάτων; ή μήπως όλες τις διαφημίσεις για λάδια λογιών λογιών από φυτά όπως το Ηλιοτρόπιο και η Σόγια. Αστεία. Απλά όταν έλθετε με το καλό πάρτε λάδι από έναν παραγωγό ή από ένα συνεταιρισμό. Τότε θα καταλάβετε τι εστί αγνό παρθένο ελαιόλαδο.
Μέσα στο χειμώνα η φύση βρίσκεται σε οργασμό. Οι πλαγιές είναι γεμάτες από χόρτα κάθε λογής, γλυκά, πικρά, ακόμα και αλμυρά.
Οι ονομασίες τους ; Μπουκουβίνες, Λάπατο, Ραδίκια, Γαλατερές, Ιταλικά, Ζοχοί, Αγριοράδικα και τόσα μα τόσα άλλα. Αυτά μεταμορφώνονται σε φοβερές χορτόπιτες και σαΐτια μικρές χορτόπιτες φτιαγμένες με ένα φύλλο ζυμάρι και που περικλείει τα χόρτα και τα αρωματικά και ψήνεται στην πλάκα.
Αργότερα το Φεβρουάριο βγαίνουν τα άγρια σπαράγγια συνήθως κάτω από τις ελιές. Η γεύση τους! Τα είπα στην αρχή και είναι λίγα!
Επίσης την ίδια εποχή βγαίνουν σε αφθονία και οι οβριές που είναι σε δυσπρόσιτα και γεμάτα μυτερά αγκάθια βάτα.
Στις ρεματιές φυτρώνουν βατόμουρα αλλά και πάλι σε δύσκολα μέρη.
Αν στην επίσκεψή σας στη Μονεμβασιά σε κάποια ταβέρνα σας πουν για πιάτο “σανό” μην νομίζεται ότι είναι το ίδιο που τρώνε τα άλογα!
Στα μέσα Μαρτίου και Απρίλιο βγαίνουν τα χόρτα που φτιάχνουν το σανό. Τα χόρτα αυτά τα κάνουν αρμαθιά περασμένα σε κλωστή και τα ξεραίνουν ώστε να καλύπτουν τις καλοκαιρινές ανάγκες σε χόρτα. Έτσι μην ξεχάσετε να τα δοκιμάσετε ακόμα και στις καλοκαιρινές σας διακοπές στη Μονεμβασιά. Είναι φοβερή γεύση.
Πλημμυρίζει η ρίγανη τις πλαγιές το κάστρου μες στον Απρίλη και ο μπάρμπα Μήτσος μαζεύει τη ρίγανη του βράχου, την ξεραίνει και αργότερα μαγαζιά και επισκέπτες την απολαμβάνουν.
Στην καρδιά της Άνοιξης υπάρχει μια πλημμύρα λουλουδιών παντού. Βγείτε μια βόλτα στο βράχο και μαζέψτε λουλούδια. Πλουτίστε την ανθοδέσμη σας με άγριο φασκόμηλο που βγαίνει στο βράχο. Προσοχή! Υπάρχουν και φυτά που είναι βλαβερά ακόμα και στο κόψιμό τους όπως ο φλόμος που τα κλαδιά του έχουν πολύ ωραίο σχήμα αλλά το “γάλα” που έχει το φυτό αυτό είναι τοξικό και προκαλεί ερεθισμό στο δέρμα στην παραμικρή επαφή.
Αργότερα στο καλοκαίρι έρχονται τα φρούτα από τα μποστάνια της γύρω περιοχής. Αν βρείτε φραγκόσυκα να πάρετε ή ακόμα αν είστε γενναίοι και με ικανότητες κόψτε ελεύθερα. Καθαρισμένα προσεκτικά και μετά από μια ώρα στο ψυγείο είναι έδεσμα μοναδικό και λαχταριστό.
Τα σύκα επίσης έχουν τη Βασιλική τους μέσα στον Αύγουστο αφού τα Βασιλικά σύκα όπως λέγονται είναι ίσως το ποιο νόστιμο σύκο.
Επίσης υπάρχουν τα μαυρόσυκα καθώς και άλλες ποικιλίες στη γύρω περιοχή.
Αργά τον Αύγουστο τα σταφύλια ώριμα κάνουν την εμφάνιση τους και αργότερα θα μεταμορφωθούν σε νόστιμο γλυκόπιοτο κρασί.
Τελικά οι Θεοί μπορεί να έπαιρναν κρασί από την περιοχή και να το απολάμβαναν εκεί στις κορυφές του Ολύμπου!
Η περιγραφή των γεύσεων θα συνεχιστεί και θα εμπλουτιστεί με συνταγές από τοπικά πιάτα καθώς και γλυκά της περιοχής.